.....สมัยก่อนผู้บังคับบัญชา (จะเป็นระดับใดก็ตาม) ลูกน้องจะมีความรักความผูกพันธ์ นับถือ ศรัทธาและไม่รู้สึกห่างเหิน หรือแบ่งแยกสีสรร วรรณะ เลย.. และผู้บังคับบัญชาก็จะให้ความเอ็นดู และเอาใจใส่ต่อผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างจริงใจและใกล้ชิดเสมอ ๆ ไม่มีแบ่งแยก โดยเฉพาะท่านผู้ว่าการ (นายเกษม)ท่านนี้ค่ะ ท่านโอบอ้อมอารีย์ เวลาท่านหัวเราะ เสียงหัวเราะท่านจะเปิดเผย จริงใจ ฟังดูแล้วโลกใบนี้สดใสดีมาก ๆเลยค่ะ ดิฉันไม่เคยได้มีโอกาสร่วมเสวนากับท่านหรอกค่ะ (มิบังควรอย่างยิ่ง เพราะตัวเล็กมาก ๆ อย่างที่เรียนไว้แต่ต้นแหละค่ะ) แต่ก็เคยได้ยินเสียงหัวเราะ ได้เห็นท่านบ่อย ๆ ตามวาระที่ท่านต้องไปรับรองแขก หรืองานต้องรับเสด็จ ซึ่งสมัยก่อนผู้ใหญ่ใน กฟผ. มีไม่กี่ท่าน แต่ละท่านก็น่านับถือเหลือเกิน ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ปลื้มผู้บริหารสมัยนั้นค่ะ (หรือขออนุญาตใช้คำว่า “แอบปลื้ม”แทน เพราะไม่ได้มีโอกาสใกล้ชิดท่านโดยตรง) และเป็นเช่นนั้นเสมอมาจนถึงทุกวันนี้ และคงต้องตลอดชีวิต....
จากลูกน้องเก่า ( เพียงกระจี๊ดริดค่ะ)
Panadda Chalisarapong
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น