ข้อความจากคุณโหน่งTatiya Sakornpan (กฟผ.)

      สิ่งที่ได้ประสบความเมตตาห่วงใยของท่านด้วยตัวเองก็คือ เมื่อคราวไปถึงร้านอาหารจีนในตัวเมืองเชียงใหม่ ซึ่งหลังเสร็จจากอาหารมื้อกลางวันนั้นก็จะไปต่อที่งานพืชสวนโลก ชาวคณะซึ่งค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่คงจะค่อนข้างเหนื่อย หลายท่านก็ออกจะหงุดหงิด โหน่งกับทรายซึ่งมาบริการ ก็ค่อนข้างจะหัวหมุนในขณะนั้น แต่นายคงเห็น เลยเรียกโหน่งเข้าไปแล้วถามว่ากินข้าวหรือยัง แล้วไล่ให้ไปกินข้าวทันที ซึ่งโหน่งกับทรายซาบซึ้งมาก ออกมานั่งกินข้าวด้านนอก ก็กินไม่ลง ไม่ใช่ด้วยความเหนื่อย แต่ด้วยความตื้นตันใจที่ท่านเห็นและเป็นห่วง...

จาก
โหน่งTatiya Sakornpan (กฟผ.)